Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/31098 K.2017/11750

Davacı, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden bulunmaksızın sendikal nedenle feshedildiğini öne sürerek, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca 1 yıllık brüt ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminat ile boşta geçen süre ücretinin davalıdan tahsili gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davacının iş sözleşmesinin amirlerinin haberinin olduğunu söyleyerek çalışanlardan e-devlet şifresini alarak yalan beyanla işçileri sendika üyesi yaptığının, işçiler tarafından yapılan şikayetler ve kamera görüntülerine istinaden yalan beyanla ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı hareket ettiğinin tespit edilmesi üzerine sözlemesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesi gereğince haklı nedenle bildirimsiz olarak feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayanmadığı ancak sendikal nedenin varlığının ispatlanamadığı belirtilerek hüküm kurulmuştur. Karar tarafların temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 13.12.2016 tarihli ve 2016/36480 esas, 2016/21201 karar sayılı ilamı ile feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile bozulmuştur.

Davacı vekili, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 13.12.2016 tarihli ve 2016/36480 esas, 2016/21201 karar sayılı ilamına karşı maddi hatanın giderilmesi talebinde bulunmuş olup dilekçesi incelendi.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Dosya içeriğine göre, bozma ilamı öncesinde davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığı kabul edilmiş ve davacının alt işveren şirket bünyesinde işe iadesine, tazminat ve alacaklardan davalıların müştereken sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesinde, mahkemece bu yöne ilişkin verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş, hüküm yalnız sendikal tazminat yönünden bozulmuştur.

Ancak yeniden hüküm kurulurken davacının hangi davalı bünyesinde işe iade edildiği, tazminat, alacaklar ile yargılama giderlerinden davalıların ne şekilde sorumlu tutulduğu açıkça belirtilmemiştir. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 13.12.2016 tarihli ve 2016/36480 esas, 2016/21201 karar sayılı kararının bu yönü ile maddi hataya dayandığı anlaşıldığından ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosya içeriğine göre fesih için haklı ve geçerli bir nedenin varlığı davalı işverence kanıtlanmadığından mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmiş olması isabetli olup tarafların bu yöndeki temyizi yerinde değildir.

Sendikal neden yönünden ise; davacının Hizmet-İş Sendikası üyesi olduğu, 16.04.2015 tarihinde iş akdinin feshedildiği, Hizmet-İş Sendikasının işyerinde örgütlenme çalışmalarına başladığı, davacının bu faaliyetler kapsamında işçilerle görüştüğü, Sendikanın dosyaya sunulan yazılarında davalı işyerinde görevli çavuşlara talimat verilerek işçilerin e-devlet şifrelerinin istendiği, sendikal faaliyetlere engel olunduğuna dair şikayetlerin bulunduğunun bildirildiği,

davacının Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince aynı gün incelenen 2016/24510 esas nolu Konya 1. İş Mahkemesi'nin 2015/408 esas ve 2016/274 karar nolu dosyasının davacısı ... ... ile davalı işyerinde sendikal hareketin öncüsü oldukları, işyerinde sendikalı olmak isteyen işçilerin üyelik işlemlerine yardımcı oldukları, gerek dosyaya sunulan görüntü kayıtlarından gerek ses kayıtlarının çözümlendiği bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır.

Davalı işverence sunulan bazı işçiler tarafından yazılmış şikayet dilekçelerinde davacının adının geçmediği ve bu dilekçelerin davacının iddia olunan eylemleri yaptığını göstermeye yeterli olmadığı, davacının da savunmasında atılı eylemleri kabul etmediği, yargılama sırasında dinlenen davacı ve davalı tanıklarının da davalının iddialarını doğrulamadığı, tüm bu nedenlerle davacının işçileri yanıltarak zorla sendikaya üye yaptığına dair iddiaların ispatlanamadığı, ancak işverenin davacının sendikal faaliyetlerinden rahatsız olduğunun anlaşıldığı,

ayrıca davacı tanıklarının beyanlarında sendikal faaliyetleri nedeniyle davacının ve ... ... isimli işçinin iş akitlerinin feshedildiği, işyeri yetkilisi ... 'ın işçileri toplayarak habersiz sendikaya üye olunmaması ve sendikanın gerekmediği yönünde konuşma yaptığı, sendikaya üye olmamaları yönünde baskı yapıldığı, işyeri yetkililerince üye olanların işten çıkartılacağının söylendiği ifade edilmiştir.

Yukarıda belirtilen mevcut delil durumu ve Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince aynı gün incelenen 2016/24510 esas nolu Konya 1. İş Mahkemesi'nin 2015/408 esas ve 2016/274 karar nolu dosyasının davacısı ... ... 'in sendikal tazminat talebinin aynı gerekçelerle kabul edildiği gözetildiğinde feshin sendikal nedenlerle yapıldığı anlaşılmakla mahkemece sendikal nedenin ispatlanmadığı gerekçe gösterilerek sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.