Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/33245 K.2017/11261

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Üniversite Rektörlüğünün asıl işveren olduğunu, davalıya ait işyerinde geçen çalışmalarının karşılığı olan alacaklarının ödenmediğini belirterek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hüküm fıkrasında davalı ... Rektörlüğünün harçtan muaf olması nedeniyle harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; bir sonraki kısımda davacı tarafından yatırılan 148,50 peşin harç, 619,50 TL ıslah harcı da dahil edilmek suretiyle, kabul ve ret oranına göre takdiren 967,50 TL yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır. Yargılama giderlerinin tahsiline karar verilirken, davalı Rektörlüğün harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

Bu husus bozma nedeni ise de, söz konusu yanlışlığın düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda yazılı sebeplerden, temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasının 9. paragrafı hükümden çıkartılarak yerine “davacı tarafın yapmış olduğu 618,00 TL bilirkişi ücreti, 142,00 TL tebligat gideri, 60,00 TL tanıklık ücreti, 8,00 TL müzekkere gideri toplamı olan 828 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre takdiren 496 TL’sinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” sözcük ve rakamlarının yazılmasına,