Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/33344 K.2020/7089

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/06/2020 Perşembe günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin 08/08/2011 tarihinde davalı şirkette yönetici adayı olarak işe başladığını, 12/02/2013 tarihinde davalı işverenlikle müvekkili arasında yapılan iş sözleşmesi ile sorumlu gıda mühendisi olarak işe devam ettiğini, imzalanan sözleşmenin 7. maddesinin (c) bendinde 3.771,46 TL brüt/2.700 TL net maaş ödeneceğinin ve gelecek dönemlerde de bu ücretin her yıl meslek odasınca belirlenecek taban ücretin altında kalmayacağının kararlaştırılmasına rağmen ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusu reddedilmiş, davacının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Bununla birlikte işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Ayrıca fazla çalışmaların tanık delili ile kanıtlanması durumunda, tanıkların çalışma süresi ile sınırlı olarak hesap yapılması gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta fazla çalışma ücreti talebinin kabulüne karar verilmiş ise de karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Yargılamada dinlenilen davacı tanığı ... davacının çalışma saatlerini tam olarak bilmediğini beyan etmiştir. Davacı ile birlikte işyerinde yaklaşık dokuz ay çalışan diğer davacı tanığı ... ise davacının 09.00-10.00 gibi işe geldiğini, kendisinin ise 17.00’de işten çıktığını beyan ettiğinden bu tanık beyanı da fazla çalışmayı kanıtlar nitelikte değildir. Diğer tanık ...’da davacının fazla çalışması olmadığını beyan etmiştir. Davacının fazla çalışma yaptığını kanıtlayacak nitelikte başkaca bir delil de bulunmadığından fazla çalışma ücreti isteminin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde Bölge Adliye Mahkemesince hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.