Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/33363 K.2017/15392

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava konusu alacaklar belirsiz alacak davasına konu edilmeyeceğinden hukuki yarar yokluğu sebebi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2. maddesinde “Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur. ” şeklinde hüküm bulunmaktadır.

Aynı tarifenin 13/1. maddesine göre para ile ölçülebilen davalarda vekalet ücretinin maktu tutarın altında kalamayacağı hususu düzenlenmiş ve fakat tarifenin 7/2. maddesi bu kuraldan ayrık tutulmuştur.

Dosya içeriğine göre; davacı dava dilekçesinde kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacakları için toplamda 300,00 TL talep etmiş olup, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2. maddesi gereğice davalı yararına 300,00 TL üzerinden hesaplanacak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemece davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetli olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: