Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/33454 K.2017/12137

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 19.07.1999 - 25.09.2008 tarihleri arasında istisna akdi adı altında davalı kurum nezdinde hizmet sözleşmeli gibi çalıştığını, 26.09.2008 tarihinden itibaren de aynı kurumda kadrolu olarak çalıştığını, 1999- 2008 dönemine ilişkin olarak hizmet akdi ile çalışmış olduğunun tespiti amacıyla ... 7. İş Mahkemesi'nin 2010/310 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davanın kabul edilerek davacının davalı Kurum nezdindeki çalışmasının hizmet akdine tabi olduğunun tespit edildiğini, bahse konu kararın Yargıtay temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini belirterek işçilikte geçen bu döneme ilişkin kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile davalı kurum arasında İş Kanunu kapsamında hizmet akdi ilişkisi bulunmadığını, davacının kıdem tazminatı talebinin hukuki dayanağı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan ilk yargılamada davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi üzerine, Dairemizin 17.03.2016 tarihli, 2015/2070 esas, 2016/8360 karar sayılı ilamı ile, davacı hizmet akdi ile çalışmasının sona erdiğinden ertesi günden yani 26.09.2008 tarihinden itibaren de bir çok çalışan gibi istisnai memurluk kadrosu ile resen davalı işverence memuriyete geçirildiği ve halende aynı işyerinde memur olarak çalışmaya devam ettiğinin anlaşıldığı,

dolayısıyla çalışmasına ara verdiğinden ve kendi isteği ile memuriyete geçtiğinden bahsedilemeyeceği, bu durumda iş sözleşmesinin 25.09.2008 tarihinde 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinde sayılan kıdem tazminatının hak kazanıldığı şeklinde sona erdirildiği ispat edilmediğinden ve kıdem tazminatını henüz hak kazanma koşulu gerçekleşmediğinden isteğin kabulünün isabetsiz olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı kararından dönmesi mümkündür.

Somut olayda, davacının, davalı işyerinde mütercim tercüman olarak 19.07.1999 - 25.09.2008 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespiti konusunda açtığı davanın Mahkemece kabul edildiği ve Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği dosya kapsamı ile sabittir. Davacının hizmet sözleşmesi ile çalışması sona erdiğinden ertesi günden yani 26.09.2008 tarihinden itibaren de bir çok çalışan gibi istisnai memurluk kadrosu ile re'sen davalı işverence memuriyete geçirildiği ve halen de aynı işyerinde memur olarak çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının işçilik dönemi davalı işverence re'sen sona erdirildiğinden kıdem tazminatına hak kazanma şartları gerçekleşmiş olup, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekmektedir.

Bu sebeple, Dairemizin 17.03.2016 tarihli, 2015/2070 esas, 2016/8360 karar sayılı kararının maddi hataya dayandığı anlaşıldığından ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.