Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/33510 K.2017/15702

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin herhangi bir yazılı bildirimde bulunulmaksızın ve gerekçesiz olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı asıl işveren vekili, davalı Bakanlığın ihale makamı olduğunu, davalılar arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, idarenin işçilerin özlük hakları ile ilgili herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, iş akdinin davalı şirket tarafından feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının, 17.06.2007-22.10.2015 tarihleri arasında, aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunan davalılar nezdinde temizlik elemanı olarak engelli kadrosu ile çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından herhangi bir yazılı bildirim olmaksızın sözlü olarak feshedildiği, fesihte 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19/1 maddesindeki usule uyulmadığı, davacıya herhangi bir yazılı bildirim yapılmadığı, böylece davalı işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Hüküm, davalı ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olduğu, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacının iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından herhangi bir yazılı bildirim olmaksızın sözlü olarak feshedildiği, fesihte 4857 sayılı Kanun'un 19/1 maddesindeki usule uyulmadığı, böylece davalı işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı, bu nedenle iş sözleşmesi feshinin geçersiz olduğu yönündeki mahkeme tespiti yerinde olup, davalı Bakanlığın bu husustaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ne var ki mahkeme, işe iade kararı verirken davacının hangi işverene iade edileceğine karar vermemiş ve mali sonuçları her iki davalıya yüklememiştir. Alt işverenlik ilişkisi geçerli olduğuna göre, davacının alt işverende işe iadesi ile, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin asıl işverenle birlikte sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.