Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/34251 K.2017/16618

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde depo görevlisi olarak çalıştığını, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek bu alacakların tahsili talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 27.04.2016 tarihli ilamı ile özetle ''davacının dava dilekçesinde belirtilen çalışma saatlerini aşacak şekilde günlük çalışma süresinin belirlendiği ve talebin aşıldığı" gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir .

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının altmış saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek alacak hüküm altına alınmış ise de dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde, vardiyalı sistemle çalışıldığını; pazartesi 08.00- 17.00 saatleri arası, salı saat 17.00'da çalışmaya başlayıp, çarşamba 08.00'da çalışmayı bıraktığını, perşembe 08.00- 17.00 saatleri arası, cuma saat 17.00'da çalışmaya başlayıp cumartesi saat 08.00'da çalışmayı bıraktığını, pazar günü çalışırsa ya saat 08.00'da çalışmaya başlayıp çalışmayı aynı gün saat 17.00'da bıraktığını, yılda 11 ay vardiya sisteminde çalışma yaptığını, 1 ay da 08.00-17.00 saatleri arasında gündüz çalışması yaptığını iddia etmiştir.

Bu çalışma sistemine göre, davacının haftada iki gün 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda davacının ayda 10 gün bu şekilde çalıştığının kabulü ile yapılan hesaplama hatalıdır.

Ayrıca davacı ile birlikte aynı işi yapan ve Dairemiz temyiz incelemesinde aynı gerekçe ile bozulan, bozma sonrası onanan emsal dosyada (Dairemizin 2017/33621 esas sayılı dosyası) aynı çalışma sisteminde ayda yirmidört saat fazla mesai yapıldığının kabul edildiği görülmektedir.

Bu durumda, kesinleşmiş karar da dikkate alındığında aynı işyerinde aynı işi yapan çalışanlar açısından işyeri çalışma şartlarının aynı olmasının kabulü gerekeceği ve buna göre davacınında anılan emsal dosyadaki gibi fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.