KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/34445 E., 2017/13353 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkili işçinin ... Belediyesi ile davalı şirket arasında yapılan ihale neticesinde davalı şirket bünyesinde temizlik işçisi olarak 19.04.2011 tarihinde işe başladığını, iş sözleşmesinin 12.02.2014 tarihinde işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, verilen hükmün esası ile ilgili bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, ancak kanun yollarına başvuru ve ilamın icrası esnasında tahsil edilecek harç ve teminatlardan olan temyiz harcı ve kararda harç olarak geçmesine rağmen teminat olan tehiri icra teminatının mahkemece davalı üzerinde bırakılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddeleri uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/34445, K. 2017/13353, 5 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama