Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/34511 K.2017/15027

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından sendikal nedenle feshedildiği belirtilen davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının iş akdinin esasen haklı nedenle feshedildiğini, davacının şirketteki kıdem ve emeği nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, şirketin büyük bir değişim ve revizyon içerisinde olup büyük bir kompleks haline getirilmek için inşaat tamir ve tadilat aşamasında olduğunu bu nedenle toplu işçi çıkarımı yapıldığını, sendikal fesih iddiasının gerçeklikten yoksun olup davacı tarafça işverenliğe muhteviyatı gerçek olmayan yerli yersiz ihtarnameler çekildiğini, davacının işyeri kurallarına uymamayı alışkanlık haline getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, davalı işverence yapılan feshin haksız ve geçersiz bir fesih olduğu ancak sendikal nedenle fesih yapıldığının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar tarafların temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7.Hukuk Dairesinin 10.03.2015 tarihli ilamı ile özetle; feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığının araştırılması, boşta geçen süre ücretinde yasal sınırın aşıldığı nedenleri ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada feshin geçersiz olduğu ve sendikal nedene dayanmadığı kabul edilmiştir.

Temyiz :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Mahkemece feshin geçersizliğine ve feshin sendikal nedene dayanmadığına karar verilmiş olması isabetlidir. Ancak, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup, söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında ve işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Dosya kapsamına göre, işe başlatmama tazminatının davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalı olmuştur. Davacının işyerinde onbeş yıldan fazla kıdemi olduğu anlaşılmakla, söz konusu tazminatın davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.