Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/34593 K.2017/14620

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka bünyesinde idari işler yönetmen yardımcısı olarak çalıştığını, 2006-2010 yılları arasında toplam 1542 saat fazla mesai yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini belirterek fazla mesai, genel tatil ücreti, yemek ücreti ve hafta sonu çalışmalarının karşığılının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplann deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıklar ile davalı ile husumet içerisinde olan anlatımlarına değer verilemez.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafından imzalanan 1999 tarihli iş sözleşmesinin 4/b maddesinde fazla mesai ücretinin aylık ücrete dahil olduğu belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda genel ifadelerle değerlendirme yapılarak fazla mesai süresinin yılda ikiyüz yetmiş saati geçmeyeceği gerekçesi ile hesaplama yapılmamıştır. Ancak, çalışma saatlerini kanıtlamaya yönelik birkısım kayıtlar sunulmuş ve tanıklar dinletilmiştir.

Bu durumda, uyuşmazlık konusu döneme ilişkin kayıtlar üzerinde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılmalı, tanık beyanları ve diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak yıllık ikiyüz yetmiş saati aşan çalışma olup olmadığı denetime açık şekilde ortaya koyulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.