Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/35823 K.2017/17452

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09.09.2011-31.12.2012 tarihleri arasında davalı şirkette şoför ve şoför başı (araç sorumlusu) olarak çalıştığını, ödenmeyen işçilik alacaklarının talep etmesi üzerine iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, yol harcırahı hariç aylık net 2.500,00 TL net maaş aldığını, davalı şirket tarafından maaşın asgari ücret üzerinden gösterilip maaşlarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 09.09.2011-31.12.2012 tarihleri arasında şoför olarak asgari ücret ile çalıştırıldığını, şoför başı olarak çalıştırılmadığını ve yol harcırahı uygulamasının olmadığını, davacının 28.12.2012 ve devamı günlerde izinsiz ve mazeretsiz işe gelmemesi üzerine 29.12.2012 tarihli tutanak tutularak davacıya telefonla işe gelmesinin bildirildiğini, kendisinin çalışmayacağını söylemesi üzerine 31.12.2012 tarihinde işten ayrılış bildirgesi verildiğini, davacının çalışma şartı, ücret ve diğer taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemiz 10.02.2016 tarihli 2014/19819 esas 2016/3348 karar sayılı ilâmıyla, Mahkemece her ne kadar davacının ücreti 2.500,00 TL net olarak kabul edilmiş ise de yapılan emsal ücret araştırması sonucuna ve taraf tanık beyanlarına göre davacının aylık ücretine ilave olarak yol harcırahı aldığının da anlaşıldığı,

davacının yol harcırahı olarak aldığı miktar giydirilmiş ücret hesabında dikkate alınabilir ise de aylık ücretin hesaplanmasında gözönünde bulundurulamayacağı, dosya kapsamına göre davacının aylık 1.400,00 TL çıplak net ücret ile çalıştığı kabul edilerek varsa ödenmeyen ücret alacaklarının bu miktar üzerinden belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir.

Bozma ilamında, davacının aylık 1.400,00 TL çıplak net ücret ile çalıştığı kabul edilerek varsa ödenmeyen ücret alacaklarının bu miktar üzerinden belirlenmesi gerektiğine değinilmiştir. Ücret kavramı geniş anlamda ücret olup, çalışma karşılığı ücretler ile ikramiye, prim, jestiyon ve benzeri ödemeler ve fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretleri de bu kapsama dahildir. Yıllık izin ücretinin de işçinin en son ücreti ve çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerekir.

Mahkemece hüküm altına alınan aylık ücret alacağı, davacının aylık 1.400,00 TL çıplak net ücret aldığı kabul edilerek belirlenmiş olmasına rağmen, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacaklarının net 2.500,00 TL ücret esas alınarak hesaplanması hatalıdır.

Davacının hak kazandığı yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacakları, aylık 1.400,00 TL çıplak net ücret esas alınarak hesaplanmalıdır. Bu hususun dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: