Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/36403 K.2017/25241

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/11/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, hüküm altına alınan yıllık izin ücreti alacağına, temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş ise de, hüküm sonucunda açık temerrüt tarihinin belirtilmemesi infazda tereddüte yol açacak nitelikte olup, hatalıdır. Dosya kapsamına göre, temerrüt ihtarının karşı tarafa 08/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve ihtarda ödeme için üç günlük süre verildiği nazara alındığında, 11/07/2014 tarihinde temerrüdün gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki, gerek dava dilekçesinde gerekse de ıslah dilekçesinde, temerrüt tarihinin 14/07/2014 olarak kabul edilmesiyle bu tarihten itibaren faiz işletilmesi talep edilmiş olduğundan, taleple bağlı kalınmasıyla temerrüdün 14/07/2014 tarihinde gerçekleştiği kabul edilmeli ve yıllık izin ücreti alacağına bu tarihten itibaren faiz işletilmelidir.

Yukarıda belirtilen hatalı yön, bozma sebebi ise de; hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.