Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/37536 K.2017/17472

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi dahili davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ....İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Somut olayda Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının haftada 5 gün çalıştığı, cumartesi ve pazar günü çalışmalarının fazla çalışma içerisine girdiği, 28/03/2009-14/01/2014 tarihleri arasına ait (05/06/2011-14/06/2011 tarihleri arası hariç olarak) fazla çalışmasının puantajlara ve tanık beyanlarına göre çalışılan her pazar gününden önceki cumartesi günlerinin de çalışıldığı kabul edilerek çalışılan her pazar günleri dikkate alınarak önceki cumartesi günlerinde fazla çalışma yapıldığının tespit edildiği,

puantaj kaydı olmayan dönemlerde de tanık beyanlarına göre aylık olarak iki hafta cumartesi günlerinin çalışıldığı belirtilerek ve fazla çalışma saatinin ise 07.30-17.00 saatleri arasında olup 1,5 saat ara dinlenme ile hafta içi bir gün ki çalışma saati kadar fazla çalıştığı kabul edilerek bir günlük yevmiye üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Ayrıca toplu iş sözleşmesinde taraflar arasında fazla çalışma ücretinin %75 zamlı olarak ödeneceği belirtildiğinden cumartesi günlerine ilişkin çalışması günlük ücreti üzerinden %75 olarak hesaplanmıştır. Ancak yasa gereği haftalık 45 saati aşan çalışma fazla çalışmadır.

Bu nedenle hesaplama yöntemi yasal düzenlemeye ve yerleşik uygulamaya aykırı olup fazla çalışma alacağının haftalık bazda ve saat ücreti esas alınarak hesaplanması gerekirken cumartesi günü çalışması nedeni ile yapılan fazla çalışmaların günlük olduğu belirtilerek cumartesi günlerine ilişkin olarak günlük ücret üzerinden %75 olarak hesaplama yapılması isabetli olmamıştır.