KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/37665 E., 2017/17777 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A)Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01/10/2010-31/10/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın davalı tarafından feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının hizmet alım ihaleleri kapsamında ihaleyi alan dava dışı şirketler nezdinde şoför olarak çalıştığını, davacının Belediye personeli olmadığını bu nedenle husumet yönünden davanın reddini savunmuştur.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre davacının ihbar tazminatı talebine ilişkin hesaplama hükmün gerekçesinde açıkça belirtilmiş, bu hesaplamaya göre davacının ihbar tazminatı alacağı brüt 2.952,60 TL olarak kabul edilmişse de alacağın dava dilekçesi ile talep edilen 2.000,00 TL’lik kısmına dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği hususunun gözetilmemiş olması hatalı olmuştur. Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/37665, K. 2017/17777, 14 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama