Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/38054 K.2020/9057

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve yersiz olduğundan reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesabı noktasında uyuşmazlık vardır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, aynı yerde formen olarak çalışan ve davası karara bağlanan işçinin haftalık 13,5 saat kabul edilen fazla çalışma süresinin davacı içinde esas alındığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır.

Ancak bahsi geçen ve emsal olarak dikkate alınan dosyada yapılan iş ile bu dosyanın davacısının yaptığı iş farklı olduğundan bu çalışanlar birbiri için emsal olamayacakları gibi, ilgili dosya davalının süre tutum dilekçesi ile temyizi üzerine Dairemizin 2016/696 esas sayılı ilamı ile onanmış olup, sonuçta emsal denilen dosyanın süre tutum dilekçesi verilmesi nedeni ile kamu düzeni ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde onandığı, buna göre haftalık kabul edilen fazla mesai süresinin denetim kapsamı dışında kaldığı görülmüştür.Sonuç olarak işbu dosya davacısının ağır vasıta şoförü olduğu,

hemde ilgili dosyanın süre tutum dilekçesi üzerine onanarak kesinleştiği anlaşılmakla dosyaların birbirine emsal olamayacağı görüldüğünden, dosyadaki delil durumuna göre davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları yeniden değerlendirilmelidir.SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,