Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/38677 K.2017/19359

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti Davacı vekili, davacının 01/04/1996 - 30/04/2013 tarihleri arasında davalı ...’na ait ... Devlet Hastanesi’nde temizlik ve hastabakıcılık ihalelerini üstlenen değişik alt işverenler bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını beyanla söz konusu alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davada her ne kadar ... taraf olarak gösterilmiş ise de, dava dilekçesinin tüzel kişiliği bulunmayan ...

Devlet Hastanesi’ne tebliğ edildiğini, tebligatın usulsüz olduğunu, dava dilekçesinden haberdar oldukları tarih itibariyle yasal süresi içerisinde cevap dilekçesini sunduklarını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesini kendi isteği feshettiğini, bu sebeple kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davalı bakanlığın iş kanunu çerçevesinde işveren olarak nitelenemeyeceğini, işin ihale yolu ile diğer şirketlere verilmesi söz konusu olduğundan dava dışı şirketler ile bakanlık arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinn de bulunmadığını,

bu sebeple davacının talep ettiği alacaklardan dava dışı şirketlerin sorumlu bulunduğunu ileri sürerek davanın hem husumet yönünden hem de esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 09/05/2016 tarih, 2015/2021 e. 2016/10235 k. sayılı ilamı ile bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu: Karara karşı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuştur Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkeme fazla çalışma alacağı ücretinin reddine dair karar, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 09.05.2016 tarihli ilamı ile. “Dosyada ki çalışma çizelgeleri ve puantaj kayıtlarının incelenmesinde bir kısmında günlük çalışma süresinin 7,5 saat olarak belirtildiği, bir kısmında aylık olarak vardiya saatlerinin yazılı olduğu, bir kısmında ise sadece ay içerisinde çalışılan gün sayısının yazılı olduğu görülmüştür.

Çalışma saatini içermeyen puantaj kayıtlarının geçerliliği bulunmayıp mahkemece bu kayıtlara değer verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece tüm çalışma dönemine ait kayıtlar getirtilerek çalışma saatlerini içeren puantaj kayıtları dışındaki dönemler için tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai yapıp yapmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporuna itibarla talebin tümden reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”gerekçeleri ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda düzenlenen 08.03.2017 havale tarihli bilirkişi ek raporuna itibar edilerek fazla çalışma ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bozma kapsamına uygun olarak, çalışma çizelgeleri ile puantaj kayıtları ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle davacının çalışma saatlerinin yazılı olmadığı kayıtlar tespit edilerek, bu dönemler için puantaj kayıtları yerine tanık beyanlarının dikkate alınması isabetli olmuştur.

Ne var ki, puantaj kayıtlarının bulunmadığı dönem için tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında günde 1 saat ara dinlenme süresi ile çalıştığı kabul edilmiş ise de; ulaşılan sonuç hesaplama hatası nedeniyle yanlış olmuştur.

Bu itibarla, haftanın 6 günü günde 9 saat çalışma esasına göre, haftalık çalışma süresinin 54 saat haftalık fazla çalışma süresinin de 9 saat olarak kabulü gerekirken, maddi hata yapılmak suretiyle haftalık çalışma süresinin 63 saat, haftalık fazla çalışma süresinin de 18 saat olarak belirlenmesi hatalı olmuştur. Belirtilen sebeplerle, hatalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm tesis edilmesi bozmayı geretirmiştir.