Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/38859 K.2017/22773

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/10/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar ... Tem. Taş. ile Miray Yön. ve Org. Ltd. Şti. adlarına vekilleri Avukat ... ile ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü adına vekili avukat ... geldi. Karşı taraf adına ise kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, bozma öncesi tesis edilen 26/05/2016 tarihli kararda, fazla çalışma ücreti 16.701,18 TL tutarında, hafta tatili ücreti ise 4.762,63 TL tutarında hüküm altına alınmıştır. Bozma ilamında söz konusu alacaklara yönelik bir bozma sebebi mevcut olmamasına rağmen, bozma sonrası tesis edilen iş bu temyiz incelemesine konu kararda, bir önceki karara göre daha yüksek tutarlarda fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına hükmedilmesi usulü kazanılmış hak ilkesine aykırıdır.

3-Ayrıca; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının reddi, esasa ilişkin olmadığından, anılan alacakların reddi bakımından, davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/2. maddesi nazara alınmalıdır. Esastan kısmen reddedilen alacak miktarları bakımından ise, davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesi nazara alınmalıdır. Mahkemece, davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde bu yöne dikkat edilmemesi hatalı olmuştur.