Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/3894 K.2020/7724

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/07/2009-30/08/2014 tarihleri arası tamirci olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı ... vekili, davayı kabul etmediklerini, davacının Belediyenin işçisi olmadığını, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davacının yıllık izinlerini kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Şirket vekili, davayı kabul etmediklerini, davanın zaman aşımına uğradığını, davalı Belediyenin alacak kalemlerinden sorumlu olduğunu iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Somut olayda davacı işçinin, 01/07/2009-30/08/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, hükme esas teşkil eden hesap raporunda tanık beyanlarına göre yaz ayları için ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilmiş ise de hesaplamanın kabul edilenin aksine davacının yaz mevsimi dışında da hafta tatilinde çalıştığı kabulüne göre yapıldığı anlaşılmış olup hafta tatili alacağı yönünden hükme esas alınan hesaplama hatalı olmuştur. Hal böyle iken davacının yaz mevsimi ile sınırlı olarak yılın Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında, ayda 2 hafta tatili çalışması hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı hesaplama ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.