Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/39737 K.2017/20622

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009 yılında taşeron firma davalı ... İnş.ve Tic.Ltd.Şti. aracılığıyla Karaağıl 75.Yıl ... İlköğretim okulunda 31/10/2014 tarihine kadar her yıl Ocak ayında başlayan ve Aralık ayında biten birer yıllık sözleşme ile çalışmış olduğunu, bu tarihte hiç bir haklı ve geçerli bir sebep gösterilmeksizin müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedilerek işine son verildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnş.ve Tic.Ltd.Şti. vekili cevap dilekçesinde, davanın haksız ve yersiz açıldığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, kurumlarının ihale makamı olduğunu, asıl-alt işveren olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işyerindeki işçi sayısının işe güvencesi hükümlerinin uygulanabilmesi için gerekli sayıda olup olmadığının tespitinin yapılması yönündeki bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama neticesinde, bilirkişi incelemesi için gerekli masrafın verilen kesin süre içinde davacı tarafça karşılanmadığı, davacı tarafın iddialarının ispatı için Yargıtay bozma ilamında belirtildiği şekilde bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği, kesin süreye rağmen davacı tarafça bilirkişi incelemesi için gerekli masraflar yatırılmadığı, bu haliyle davacı tarafın bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılması ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266. maddesinde, “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz” denilmiştir. Bilirkişi uyuşmazlığın çözümü noktasında belirli bir konuda uzmanlığı olan kişidir. Bu uzmanlık ise hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözülemeyecek konulara ilişkindir.

Mahkemece, kesin süreye rağmen bilirkişi incelemesi yaptırılabilmesi için gereken gider avansı yatırılmadığı ve davacı tarafın bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılması ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamında, bozma sonrasında yapılan yazışmalar içeriğinde, davalı şirket adına kayıtlı olduğu anlaşılan ve bozma öncesi dosyaya girmiş bir kısım işyerlerine ilişkin gerekli kayıtlar dahi dosyaya getirtilmeden, kurum yazı cevabında mahkemece istenilen hususlara cevap verilip verilmediği denetlenmeden, bilirkişi masrafı yatırılmadığı gerekçesi ile red karar verilmiştir. Gerekli kayıtlar celbediğinde, yapılacak basit bir inceleme ile işçi sayısının tespit edilebilme ihtimali varken, yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Dava konusu içeriği ile aynı mahkemenin 2014/463 ve 2014/467 Esas sayılı dosyaları içeriklerinin aynı nitelikte olduğu, her iki dosyada da davacıların iş akitlerinin davalı şirket tarafından 31.10.2014 tarihinde iş bu dosyada ileri sürülen, asıl işverenin hizmet alım ilişkisini sona erdirmesi gerekçesi ile feshedildiği, ilgili dosyalarda yapılan yargılamalar neticesinde fesih tarihi itibariyle davalı şirketin işçi sayısının otuzdan fazla ve feshin geçersiz olduğuna, davacıların işe iadesine karar verilmiş, dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde kararlar 2016/2488-2016/5742 E/K ile 2016/2490-2016/4686 E/K sayılı ilamlar ile onanmıştır.

Buna göre, emsal nitelikteki dosyalar içeriğinde yapılan yargılmalar neticesinde davalı şirket bünyesinde, iş güvencesi hükümlerinin uygulanabilmesi için gerekli otuz işçi şartının fesih tarihinde bulunduğu, dosya kapsamından da geçerli nedene dayanılarak yapılan fesihte geçerlilik şartı olan yazılılık unsurunun yerine getirilmediği ve sonuç olarak feshin geçersiz olduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla, davacının alt işveren işyerindeki işine iadesine, işe iadenin mali sonuçlarından ise alt işverenin asıl işverenle müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerekirken Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.