KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/40575 E., 2017/23984 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2017
- Bölge adliye mahkemesi
- ... 9. Hukuk Dairesi
- Davatürü
- İŞE İADE
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine ve boşta geçen süreye ait ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatına dair karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:Davalı işveren, dava şartlarının mevcut olmadığını, feshin geçerli nedene dayandığını savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiştir.İstinaf Başvurusu:
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı istinaf başvurusunda bulunulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemenin hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık görülmediğinden, davalı vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.Temyiz:Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:Davalı harçtan muaf olmasına rağmen, harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 432/6, 438/7. maddeleri uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/40575, K. 2017/23984, 2 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama