Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/41614 K.2020/7896

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 13.03.1997 tarihinde Bitlis/Güroymak Halk Eğitim Müdürlüğü'nde usta öğretici (folklor hocası) olarak işe başladığını, 2009 yılının Mart ayında ise anılan Müdürlük tarafından işine son verildiğini.

13.03.1997 tarihinden 2008 yılına kadar (2008 yılı dahil) eğitim dönemi olan Ekim - Haziran ayları arasında (9 aylık dönem), 2009 yılında ise Ekim-Mart ayları arasında, toplam 108 ay (9 yıl) fiilen çalıştığını, günlük mesaisinin tamamını işe ayırdığını; bu tarihlerde sigortasının yatırıldığını;

iş akdinin hiçbir haklı sebep ve gerekçe gösterilmeksizin feshedilmiş olması nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışmış olması nedeni ile fazla mesai ücretleri, hafta sonları, resmi tatillerde ve dini bayramlarda çalışmış olması nedeni ile de hafta tatili, resmi tatil ve dini bayramlardaki ücretlerinin keza, kullandırılmayan ücretli izin alacaklarının ödenmesinin gerektiğini ifade ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile;

kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacakları, hafta tatili, resmi tatil ve dini bayramlardaki çalışma ücreti ve kullandırılmamış yıllık ücretli izin alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir. Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm kısmında yer alan harç ile ilgili 4. bentte davalı Bakanlığın harçtan sorumlu tutulması hatalıdır. Belirtilen husus bozma sebebi ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.