KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2017/41766 E., 2020/8257 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
400 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, dava dilekçesinde iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanılan delillere göre, bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Dacacı temyiz talebi hakkında mahkemece verilen 06.02.2017 tarihli Ek Karar ile “Davacı vekilinin temyiz başvurusunun 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesinin 1. fıkrası ve 1086 sayılı HUMK'nun 426/d maddesinin 2. fıkrası uyarınca temyiz talebinin reddine ve kararın temyiz edilmemiş sayılmamasına” karar verilmiştir. Ek karar davacıya tebliğ edilmiş olup davacı tarafından temyiz edilmemiştir. Dairemizce 23.03.2017 tarihinde maddi hataya dayalı olarak “Temyiz yoluna başvurma harcı ve maktu temyiz harcının tamamlanması için muhtıra çıkartılması” yönünde Geri Çevirme kararı verilmesi sonuca etkili değildir. Davacının temyiz talebi bulunmadığından bu konuda olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemiştir.
Davalı Temyizi Yönünden;
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı ... Bakanlığının Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın mahkemece davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/41766, K. 2020/8257, 30 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama