Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/43933 K.2018/1925

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... ... Özel Güvenlik vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının 01.01.2003-21.11.2010 tarihleri arasında davalı Site Yöneticiliği bünyesinde, diğer davalı şirkete bağlı temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin Site Yönetimi tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ödenmeyen ücret alacağı ve kötüniyet tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., sitenin tüzel kişiliğinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket temsilcisi, davacının Site Yöneticiliğinin çalışanı olduğunu, ayrıca şirkette çalıştığı döneme ilişkin olarak ibraname verdiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın 22. Hukuk Dairesi’nin 25.11.2014 tarih, 2014/31764 esas, 2014/33183 karar sayılı kararı ile; “davacının çalıştığı site ile ilgili tapu kayıt bilgileri tespit edilerek, maliklerinin kim olduğu ve bu taşınmaz üzerinde kat irtifakı veya kat irtifakı tesis edilip edilmediği açıklığa kavuşturularak, taraf teşkilinin sağlanması gerektiği” gerekçesiyle bozulması üzerine, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı ... Özel Güvenlik ve Koruma Hizm. Ltd Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davacının çalışma süresi ile ilgili uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 01.01.2003 tarihinde davalı site yönetiminin işçisi olarak işe başladığını, 21.11.2010 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, sigorta kaydının diğer davalı şirket üzerinden gösterildiğini ileri sürmüş; mahkemece davacının 01.01.2005-21.11.2010 tarihleri arasında 5 yıl 10 ay 20 gün süreyle ve kesintisiz olarak, değişen şirketler bünyesinde çalıştığı kabul edilerek sonucu gidilmiştir.

Ne var ki, sigorta kayıtlarında davacının çalışması bulunan dava dışı şirketlerin Karmen Sitesinin temizlik işini üstlenip üslenmedikleri ve son alt işveren olarak kabul edilen ... ... şirketi ile bu şirketler arasında işyeri devri bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Davacının 01.01.2005-21.11.2010 tarihleri arasında çalıştığı bildirilen şirketlerin faaliyete başladığı tarih, ortakları, faaliyet alanları, adresleri de göz önüne alınmak suretiyle bu şirketlerin Site Yönetiminin temizlik işini üstlenip üstlenmediği ve davalı ... ... şirketi ile aralarında işyeri devri bulunup bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

2-Dosya kapsamına göre, davacının kesintisiz çalıştığını kanıtlayan tanık anlatımı veya başka bir delil bulunmadığı halde, mahkemece davacının 01.01.2005-21.11.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının kabulü hatalı olmuştur. Aksini kanıtlayan bir delil bulunmadığına göre, davacının çalışma süresinin tespitinde, SGK kayıtlarına itibar edilmelidir.

3-Davacı, davalı Site Yönetimine ait işyerinde 01.01.2003 tarihinde işe başladığını ileri sürmüştür. Ancak SGK kayıtlarına göre, davacının 2005 yılında çalışması bulunmamakta olup, 2005 yılından sonra, SGK kayıtlarında görülen ilk çalışma tarihi 07.01.2006 tarihidir. Mahkemece davalı tanığı ...’ın ... 'ün “..Davacının hangi tarihte çalışmaya başladığını bilmiyorum.

Siteye 2005 yılında geldiğimde davacı sitede çalışıyordu” şeklindeki beyanı dikkate alınarak, davacının işe başlama tarihi 01.01.2005 tarihi olarak kabul edilmiş ise de, bu kabul şekli isabetli değildir.

Dosyada davacının işe başlama tarihine ilişkin olarak başkaca bir delil bulunmadığına göre, beyanına itibar edilen davalı tanığının Siteye geldiği tarih net bir şekilde belirlenerek, bu tarihin işe başlama tarihi olarak kabulü gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi bozma sebebidir.