KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/4423 E., 2017/11900 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, kıdem tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Dairemizce aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan 2017/4438-4407-4419-4427-4462-4457-4410 esas sayılı dava dosyalarında isticvap edilen davacı asillerin beyanları ile tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde, davacının ücretinin iş sözleşmesinde belirtilen ücret olarak kararlaştırıldığının bu nedenle ücret bordrolarındaki çıplak ücrete itibar edilmesi gerektiğinin, ücret bordrolarında zamlı fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi tahakkuku bulunduğunun,
bordroda belirtilen miktarın banka kanalıyla ödendiğinin, davacı tarafça iddia edilen çalışma şekline göre yapılan fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalı işverence ödenmiş olduğunun ve davacının imza itirazının sonuca etkili olmayacağının anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yıllık izin ücreti alacağı bulunup bulunmadığı konusundadır. Davacı dava dilekçesinde 1.767,90 TL yıllık izin alacağı talep etmiş olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işverence kullandırıldığı ispatlanamayan 28 gün karşılığı 1.240,12 TL yıllık izin ücreti alacağı olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporundaki bu tespite göre yıllık izin alacağının hüküm altına alınması gerekirken talebin reddine karar verilmiş olması hatalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/4423, K. 2017/11900, 22 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama