Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/44529 K.2017/28091

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacı müvekkilinin, davalı şirkete ait işyerinde belirsiz süreli iş akdi ile otobüs hat şoförü olarak çalıştığını, davacının sendika üyesi olup sendikanın imzalamış olduğu TİS hükümlerinden faydalandığını, davalı işverenin 6772 sayılı yasa kapsamında olduğunu, bu nedenle kendisine ilave tediye yapılması gerektiğini beyan ederek, ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin idari bir işlemle kurulmadığını, tüzel kişi tacir olarak özel hukuk hükümlerine tabi olduğunu, iktisadi devlet teşekkülü ve KİK olmadığını, kamu hizmeti ifa etmesinin 6772 sayılı Kanun kapsamını belirlemede ölçüt sayılamayacağını, bu nedenle davalı şirketin 6772 sayılı yasa kapsamına girmediğini, ayrıca 5510 sayılı yasa kapsamında da bulunmadığını, ilave tediyeden yararlanacakların 6772 sayılı yasa kapsamına giren işyerlerindeki çalışanlar olduğunu, davacıya her türlü yasal ve toplu iş sözleşmesinden doğan haklarının eksiksiz ödendiğini, bu anlamda her yıl 56 yevmiye ilave tediye ve ikramiyenin ödendiğini,

davalı kurumun 6772 sayılı yasaya tabi olsun ya da olmasın toplu iş sözleşmesinin 59.maddesi gereğince davacının ilave tediyesini aldığını, bu nedenle davanın konusuz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince; davalı kurumda çalışan davacıya ilave tediye ödenmesi gerektiği, davacının Belediye-iş sendikası ile ....arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesi ile ikramiye ve ilave tediye başlıklı 57.maddesinin 2.fıkrasında düzenlenen 01/01/2011 tarihinden sonra işe başlayan işçiler kapsamında olduğu,

6772 sayılı yasanın ek 2.maddesi gereğince yıl içerisinde ilave tediye dahil 112 günü aşacak şekilde ikramiye ödeme yapılamaması ve dosya kapsamındaki 01/03/2016-28/02/2018 dönemine ilişkin Toplu İş sözleşmesinin 57.maddesinde 01/01/2011 tarihinden sonra işe giren işçilere ödenecek ikramiyenin toplam 60 yevmiye olarak kararlaştırılması karşısında davacının tediyesine yönelik açık bir itirazının bulunmadığı, 2012 Mayıs-2016 Aralık ayı ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen ikramiyeler ile 6772 sayılı yasada öngörülen üst sınırdan yıllık bakiye 52 günlük ilave tediye alacağı bulunduğu kanaatine varıldığı,

zamanaşımı def'i gözetilerek düzenlenen bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu belirtilerek davacının brüt 9.091,69 TL ilave tediye ücret alacağına hak kazandığının tespit edildiği ve davacının usulüne uygun harç yatırarak dava dilekçesindeki talebini ıslah ettiği kabul edilerek sonuçta davanın kabulü ile 12.380,00 TL brüt ilave tediye ücret alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, HMK 353/1-b-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı işçi ile davalı işveren arasında ilave tediye alacağı uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

Sermayesi değişen kurumlar,

Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

İşçi yönünden kapsama gelince:

İş Kanunu kapsamına girsin girmesin, yukarda belirtilen devlet ve ona bağlı kurumlarda İş Kanunu’nun 1. maddesindeki tanıma göre işçi sayılan herkes bu alacaktan yararlanacaktır. Kanun, 4857 ve mülga 1475 sayılı İş Kanunu’ndan önceki İş Kanunu’na atıfta bulunmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu işçi tanımına 2. madde de yer vermiştir. Buna göre “bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi” denir. O halde bir iş sözleşmesine dayanarak, yukarda belirtilen kurumlarda çalışan her işçiye ilave tediye ödemesinin yapılması gerekir.

Somut olayda, davacının yukarıda belirtilen devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlardan olmayan özel hukuk hükümlerine tabi şirket işçisi olduğu gözetilmeksizin ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: