KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/44738 E., 2018/193 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
595 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Hastaneleri Kurumu vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, 2007 tarihinden itibaren davalı Kurum'a bağlı Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde, değişen alt işverenler nezdinde, veri hazırlama ve kontrol işletmeni olarak çalıştığını, son taşeron firma olan davalı şirket bünyesinde temizlik ihalesi şartnamesinde görünmesine rağmen bilgi işlem veri giriş elemanı olarak çalışmaya devam ettiğini, son ihaleyi kazanan firma tarafından çalıştırılmayacağı gerekçesi ile haksız ve geçersiz şekilde 01.03.2014 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, davalı kurum ile taşeron firmalar arasındaki hukuksal ilişkilerin muvazaalı olduğu beyanla, asıl işveren olarak Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesine izafeten Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu'na iadesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Kurum vekili, davacı ile arasında sözleşme bulunmadığını, ihale makamı olduğunu, yüklenici firmalarla herhangi bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını belirterek davanın öncelikle husumet yönünden, yerinde görülmez ise esas yönünden reddini savunmuştur.
Davalı şirket vekili, davalı şirketin 2014 yılı Şubat ayında açılan ihaleyi kazanamaması sebebiyle, işin sona ermesi gerekçesine dayanarak davacıyı 01.03.2014 tarihinde işten çıkardıklarını, işyeri devri sebebiyle son alt işverenin tüm işçilik alacaklarından tek başına sorumlu olacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin 28.02.2014 tarihinde işin sona ermesi gerekçesiyle feshedildiği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddelerine göre bu sebebin geçerli fesih nedeni olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı gerekçesiyle, davacının asıl işverene işe iadesine, işe alınmaması halinde ödenecek tazminatlardan ve boşta kalan süre ücretinden davalı kurumun sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Dosya içeriğine göre, feshin geçersizliğine, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı bulunduğunun tespiti ile davacının davalı Kurum'a ait işyerine işe iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu tespite göre ise, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve yasal olmayan bir alt işverenlik ilişkisi kurulduğu anlaşılmakla, davalı şirket de muvazaalı işlemin tarafı olup kendi muvazaasından faydalanamayacağından, işe iadenin mali sonuçlarından sorumlu tutulmalıdır. Açıklanan nedenler ile davalı Kurum'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde bulunmuştur.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/44738, K. 2018/193, 16 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama