Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/44810 K.2018/6607

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinde yer alan ücret artış düzenlemelerinin davacıya geç ve eksik uygulandığını belirterek, ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, gerekli ödemelerin tam olarak yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, talepler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fark ücret alacağı 3.807,09 TL olarak hesaplanmış olmasına karşın hüküm yerinde bu alacak miktarının 3.827,09 TL olarak yazılmış olması hatalıdır. Bu husus taraflar arasında bölüştürülen yargılama giderinin miktarını da etkilemiştir.

Ayrıca, harç konusu kamu düzenine ilişkin olup, yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir. Dosya içeriğine göre; davalı ... harçtan muaf olmamasına rağmen karar ve ilam harcından muaf tutulması isabetli olmamıştır.

Hükmün belirtilen nedenler ile bozulması gerekmekte ise de; yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenler ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının,

''3.827,09 TL brüt fark ücreti alacağının 15/11/2016 tarihli bilirkişi raporunun ekinde belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,'' şeklinde olan üçüncü paragrafında yazılı '' 3.827,09 TL'' rakam ve sözcüğünün hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine '' 3.807,09 TL '' rakam ve sözcüğünün yazılmasına;

Hüküm fıkrasının, ''Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, '' şeklinde olan yedinci paragrafının hüküm yerinden tamamen çıkartılmasına; yerine, '' Karar tarihinde alınması gerekli 345.936 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,'' rakam ve sözcüklerinin yazılmasına;

Hüküm fıkrasının,

''Davacı tarafından yapılan 459,00TL yargılama giderinden ret ve kabul oranı dikkate alınarak hesaplanan taktiren 138,62TL sinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine. Bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına. '' şeklinde olan onbirinci paragrafında yazılı ''138.62 TL'' rakam ve sözcüğünün hüküm yerinden çıkartılmasına; yerine, '' 138.074 TL '' rakam ve sözcüğünün yazılmasına,

Hüküm fıkrasının,

''Davalı tarafından yapılan 23,10TL yargılama giderinden ret ve kabul oranı dikkate alınarak hesaplanan taktiren 6,98TL sinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine. Bakiyesinin davalı üzerinde bırakılmasına. ''şeklinde olan onikinci paragrafında yazılı ''6.98 TL '' rakam ve sözcüğünün hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine '' 7.07 TL '' rakam ve sözcüğünün yazılmasına,