Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/4684 K.2017/13996

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının davacı bankada 23.09.2007 tarihinde Genel Müdürlük Teftiş Kuruluş Başkanlığında çalışmaya başladığını, bu görevinde çalışmaktayken 08.07.2009 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, müfettiş yardımcısı olarak çalıştırıldığını, Teftiş Kuruluş Başkanlığınca BT Denetim Ekibinde görevlendirildiğini,

davalının özellikli görevleri yerine getirmekte olan BT Denetim Ekibinde görevlendirilmeden önce BT Denetim ve Teftiş Eğitimi olarak sınıflandırılan özel bir eğitime tabi tutulduklarını davalının da maliyeti yüksek ve özel bu eğitime tabi tutulduğunu ancak davalı tarafından sözleşmeyle bağlı kalınmaksızın hizmet sözleşmesinin 2 yıldan kısa bir süre içinde ihbarsız olarak fesh edildiğini, davalının aldığı eğitimle bilgi ve görgüsünü artırdığını, iş gücü vasfının artması sebebiyle piyasada iş gücü değeri bakımından kazançlı hale geldiğini, davacının da boşa giden eğitim masrafları nedeniyle zarara uğradığını,

söz konusu eğitim nedeniyle davacının davalıya yaptığı masrafın 13.072,00 TL olduğunu belirterek bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin davacı nezdinde 23.09.2007-08.07.2009 tarihleri arasında müfettiş yardımcısı olarak çalıştığını, davacı ile davalı arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeninde davalının istifası ile sona erdiğini, davacı ile davalı arasında eğitim masraflarının karşılanmasını gerektiren herhangi bir sözleşme veya taahhütname hükmü bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık işçiye verilen eğitim karşılığında yapılan masraflardan işçinin sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dava, işçiye verilen eğitim giderlerinin ödetilmesi isteğine ilişkindir.

İşverence işçiye verilen eğitim, işçinin işyerinde mal ve hizmet üretimine katkı sağlaması sebebiyle işveren yararına olmakla birlikte, verilen eğitim sayesinde işçi daha nitelikli hale gelmekte ve ileride daha kolay iş bulabilmektedir. Bu nedenle işçiye masrafları işverence karşılanmak üzere verilen eğitim karşılığında, işçinin belirli bir süre çalışmasının kararlaştırılması mümkündür. İşçinin de verilen eğitim karşılığında işverene belirli bir süre iş görmesi, işverene olan sadakat borcu kapsamında değerlendirilmelidir. Verilen eğitimin karşılığında yükümlenilen çalışma süresinin de eğitimin türü ve masrafları ile uyumlu olması gerekir. Buna karşın, işçiye iş sağlığı ve güvenliği önlemleri kapsamında verilmesi gereken eğitimlere ait giderler istenemez.

İşçiye verilen eğitimin karşılığında işverence yapılan masraflar o işçiye özgü olmalı ve yazılı delille ispatlanmalıdır. İşverenin toplu olarak verdiği eğitimler sebebiyle yapmış olduğu giderlerin işçi başına düşen tutarı, aynı dönemde eğitim alan işçi sayısına bölünmek suretiyle belirlenir. İşçiye verilen eğitim ile ilgili olduğu belirlenmeyen giderlerden işçi sorumlu olmaz.

İşyerinin devri halinde de işçinin eğitim gideri karşılığında belirli bir süre çalışma yükümü devam eder. Bu konuda yükümlülüğün ihlali halinde devralan işverenin de eğitim giderlerini talep hakkı bulunmaktadır.

İşçinin geçici iş ilişkisi kapsamında çalıştırıldığı süre de eğitim karşılığı yükümlü olduğu çalışma süresinden sayılır.

İşverence işçi adına yapılan eğitim giderlerinin tamamı yerine, işçinin çalıştığı ve çalışması gereken sürelere göre oran kurularak indirim yapıldıktan sonra kalan miktarının tahsiline karar verilmesi gerekir. Gerçekten işçi, eğitimden sonra çalışmayı yükümlendiği sürenin bir kısmında çalışmış ise işverene bu konuda katkı sağlamış olmaktadır. İşçinin yükümlü olduğu sürenin tamamında çalışılmış olunması halinde ise, işverence eğitim giderleri istenemez.

Somut olayda davalının 23.09.2007-08.07.2009 tarihleri arasında davacı şirket bünyesinde Genel Müdürlük Teftiş Kurulu Başkanlığı'nda müfettiş yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalının 08.07.2009 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasında eğitim giderlerine ve tazmine ilişkin bir hüküm içeren sözleşme ya da eğitim giderleri ile ilgili olarak davalının ayrıca imzalamış bulunduğu bir taahhütname dosyaya sunulmamıştır.

Bu durumda davacı ile davalı arasında eğitim giderlerine ilişkin olarak herhangi bir sözleşme hükmü ve taahhütname bulunmadığı, davacı işverence davalı işçiye verilen eğitimin karşılığında davalının davacı nezdinde asgari ne kadar süre ile çalışmak zorunda olduğuna dair bir kararlaştırma da olmadığı, davalının verilen eğitimlerin karşılığında ifa ettiği görev, aldığı aylık ücret miktarı, davalının istifa tarihine kadar çalıştığı 1 yıl 9 ay 15 günlük süre gözetilerek dava konusu yapılan eğitim gideri isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.