Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/5412 K.2017/2646

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davalı nezdinde teknik satın alma müdürü olarak 01.09.1995-24.07.2009 tarihleri arasında çalıştığını, sabah 06:00-07:00 civarında çalışmaya başladığını, akşam 20:00-21:00’e kadar çalıştığını, bu çalışmalarının haftanın 6 günü bu şekilde devam ettiğini, ayrıca hafta tatili günlerinde dahi en az 4-5 saat çalıştığını öne sürerek fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinin idari bölümünde çalışan personel ile ilgili fazla çalışma uygulaması bulunmadığını, fazla çalışma yapılması halinde ücretlerin eksiksiz olarak ödendiğini, beyaz yakalı tabir edilen idari personelin haftanın 5 günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, 1 saatlik yemek molası düşüldüğünde yasal iş sürelerinin üzerinde fazla çalışma yapılmadığını, cumartesi ve pazar günleri de çalışılmadığını, davacının işyerindeki yönetici statüsü gereği istisnai hallerde kendi yönetiminde olan bölümün ihtiyacına ya da kendi gerekliliklerine göre kendi çalışma saatlerini ayarlamak, esnetmek,

arttırmak veya azaltmak sureti ile değiştirmek haklarına da sahip bulunduğunu, ücret bordrolarında fazla çalışma sütunu bulunduğunu ve bordroların ihtirazı kayıtsız imzalı olması karşısında davacı iddialarının eş değer güçte yazılı delillerle kanıtlanması zorunluluğu bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının üst düzey yönetici konumunda bulunmadığı, ücret bordrolarında fazla çalışma ücret tahakkuku olmadığı, 01.01.2008 tarihinden sonraki çalışma dönemine ilişkin haftalık puantaj kayıtları sunulmuş olduğu ve bu kayıtlara itibar edilmesi gerektiği, 01.01.2008 öncesi dönemde ise kayıt bulunmadığından tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışma yaptığını işçi, bu çalışmasının karşılığı ücretlerin ödendiğini ise işveren ispat etmek durumundadır.

Somut olayda, davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Mahkemece, zamanaşımı itirazı dikkate alınarak 16.09.2005 tarihinden itibaren tanık beyanlarına göre, 01.01.2008 tarihinden davacının çalışmasının son bulduğu 24.07.2009 tarihine kadar olan dönem için puantaj kayıtlarını esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak mahkemece hakkaniyet indirimi %10 olarak belirlenmiş ve puantaj kayıtlarına göre hesaplanan dönem dahil indirime tabi tutulmuştur. Puantaja dayalı dönem indirimsiz ve tanık beyanlarına dayalı kısım yönünden ilke kararlarına göre makul oranda takdiri indirim yapılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç: