Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/5424 K.2017/13208

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ve genel tatil alacakları ile haksız fesih tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla mesai ücret alacağı bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, fazla mesai ücret alacağı bakımından mahkemece yapılan değerlendirme neticesinde, yoğun çalışma olan dönemde haftada 19 saat, diğer zamanlarda ise 7 saat fazla mesai yapıldığı kabulü ile yapılan hesaplama sonucu tespit edilen miktar hüküm altına alınmıştır. Ancak, dava dilekçesinde cumartesi günü çalışmaları karşılığının ödendiği belirtilmesine rağmen cumartesi günü çalışmasındaki saat sürelerinin hesaplamaya katılması hatalı olmuştur.

Ayrıca; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının bordrosunda fazla mesai tahakkuku olan aylar bakımından yatırılan miktarların hesaplanan miktardan mahsup edildiği anlaşılmaktadır. Yukarıdaki açıklamalarda belirtildiği üzere, fazla mesai tahakkuku olan ayların hesaplamada tamamen dışlanması gerekirken yatırılan miktarın hesaplamadan mahsubu suretiyle fazlaya hükmedilmiştir.

Bir diğer hata ise, davacının tanık olarak beyanda bulunduğu ve temyiz incelemesi aynı gün yapılan ... 2. İş Mahkemesinin 2013/387 ve 2013/415 Esas sayılı dosyalarındaki beyanında son bir yıl fazla mesai yapmadığını ifade ettiği gözönünde bulundurularak, davacının çalışma süresinin son yılı bakımından fazla mesai yapmadığı kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken aksi yönde değerlendirme yapılmış olmasıdır.

Buna göre; fazla mesai sürelerinin tesptinde cumartesi çalışmalarının, bordroda tahakkuk olan ayların ve son bir yılın dışlanarak hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının giydirilmiş ücretinin tespitinde, günlük yemek ücreti 7,5 TL kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya kapsamından, davalı işyerinde kahvaltı ve öğle yemeği olmak üzere iki öğün yemek verildiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan belgeler, tanık beyanları, fesih tarihi ve davalı işyeri hakkındaki benzer dosyalardaki kabullere göre davacının giydirilmiş ücretinin hesaplanması bakımından, işverence verilen iki öğün yemek karşılığının 5,00 TL olduğu kabulü dosyaya daha uygun düşecektir. Yazılı kabule göre hesaplama yapılması bozma sebebidir.