Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/6727 K.2020/3237

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı İzmir Taşımacılık Ltd.Şti’nin işçisi olarak , diğer davalı belediye bünyesinde taşeronluk ilişkisi kapsamında davalı belediyenin itfaiye eri olarak göreve çalıştığını, davalı belediyenin iş akdini sözlü şekilde ve tek taraflı olarak haklı nedene dayanmadan feshettiğini bunun beyanla davalılardan kıdem, ihbar, dini ve milli bayram mesai ücretlerini, fazla mesai, genel tatil ve yemek ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; diğer davalı ile arasındaki taşeronluk ilişkisinden bahisle davada taraf sıfatının olmadığı, davacı üzerindeki tüm hak ve yükümlülüklerin taşeronluk ilişkisi nedeniyle asıl işveren olan davalı belediyeye geçtiğini kendilerinin yalnızca davacıya ücret ödediklerini bu nedenle davacının özlük hakları taleplerini yalnızca davalı belediyeye yöneltilebileceğini beyanla husumet itirazında bulunarak davanın reddi talep etmiştir.

Davalı belediye cevap dilekçesinde özetle; davada taraf sıfatının bulunmadığını, davacının asıl işveren olan diğer davalının bünyesinde çalıştığını, davacı ile aralarında hizmet ilişkisi bulunmadığından bahisle husumet yönünden davanın reddini savunmuştur, fazla mesai ücretlerinin davacıya ödendiği, yine dini ve milli bayram çalışmalarının ücretlerinin ödendiği ayrıca 2014 yılına ait yemek bedellerinin maaşına yansıtıldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ve genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesai çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı kurallar ulusal bayram ve genel tatil alacakları için de geçerlidir.

Somut olayda davacı haftanın 5 günü 08:00-17:00 saatleri, cumartesi günleri ise 08:00-12:00 saatleri arasında çalışma yaptığını iddia etmiş, davacı tanıkları ise davacının 24 saat nöbet usulünde çalıştığını beyan etmişlerdir. Tanıkların beyanları ile dava dilekçesindeki iddialar örtüşmemektedir. Ulusal bayram genel tatil yönünden ise tanıkların beyanları arasında çelişki olup hesaplama yapmaya elverişli değildir.

Bu halde iş yerinde fazla mesai yapıldığını ispat yükü davacı işçi de olup, davacı tarafça fazla mesai yapıldığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığı ispatlanamadığından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.