Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/7021 K.2017/8949

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait aşçı başı olarak çalışmakta iken istifaya zorlandığını, ücretlerinin eksik ödendiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, hiç izin kullanmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yarım ödenen ücret alacağı, kötüniyet tazminatı alacaklarının; birleşen davada ise, bakiye kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının işverenden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının başka bir otelde iş bulması nedeniyle istifa ettiğini, tazminata hak kazanmadığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını belirterek, haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu maddeye göre, hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talep edilenden fazla veya başka bir şeye hükmedemeyeceği açıkça belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı asıl davada genel tatil ücreti talep etmemiş, birleşen dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla, 1.000,00 TL genel tatil ücreti talep etmiştir. Mahkemece, 2.160,75 TL brüt genel tatil ücreti alacağının birleşen dava tarihi olan 04.04.2013 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi, söz konusu kanuni düzenleme gereğince miktar itibariyle talebin aşılması mahiyetindedir.

Açıklanan husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, temyiz olunan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: