Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/7482 K.2017/7970

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ödenmemiş ücret alacağı nedeniyle haklı nedenle sona erdirdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının şua izin alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

06.05.1939 tarihli ve 4201 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan “Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname”nin 24. maddesinde bu gibi (münhasıran röntgen şua vasıtasıyla teşhis veya hem teşir ve hem tedavi yahut radyom veya radyom emanasyon yahut radyom mürettebatı ile ve her türlü elektrik aletleri ile tedavi yapan) müesseselerde her röntgen mütehassısının veya röntgen veya radyom ile iştigal eden kimsenin senede 4 hafta muntazaman devamlı tatil yapması mecburidir düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı yıllık ücretleri izinlerinin ayrıca radyoloji radyom ve elektrikle tedavi müesseseleri hakkındaki nizamname hükümlerine göre yılda 4 haftalık şua izinlerinin kullandırılmadığını, kullandırılmayan iş kanununa göre 2012 ve 2013 yılına ait yıllık izin süresinin 28 gün ayrıca 2013 yılında kullandırılması gereken 4 haftalık şua izninin bulunduğunu iddia ederek izin ücreti talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Nizamname ve Kanunda öngörülen izinlerin ayrı ayrı değil aynı amaç çerçevesinde tek bir izin olduğu değerlendirilerek hesaplama yapılmıştır. Adı geçen nizamnamede verilen 4 haftalık tatilin yıllık ücretli izinlerden ayrı bir tatil olacağı yönünde açıklama bulunmamakla birlikte dairemiz içtihatlarına göre yıllık izinden ayrı bir tatil olarak değerlendirilmesi gerekirken. Yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda; imzalı ve imzasız bordrolarda fazla çalışma tahakkuklarının olduğu görülmekle, bilirkişi raporunda söz konusu alacakların hesaplanmasında bordrolardaki tahakkukların nazara alınmadığı anlaşılmaktadır. Bordrolarda yer alan imzaların davacıya ait olup olmadığı anlaşılmamakla imzaların davacıya ait olup olmadığı da açıklığa kavuşturularak yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde bordrolarda yer alan tahakkuklar değerlendirilmelidir.

Sonuç: