Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/7493 K.2017/7588

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin, bayram harçlığı ve gece çalışması ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalı taraf, davacı işçiye fesih tarihinden sonra 2.884,74 TL tutarında fazla çalışma ücreti ödemesi yapıldığını savunmuştur. Yargılama esnasında dosya kapsamına giren banka kaydının incelenmesinden, davacının hesabına 03.01.2013 tarihinde 10.446,31 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

İlk defa temyiz dilekçesi ekinde sunulan tahakkuk belgesinde, bankaya yapılan söz konusu ödemenin ayrıntılarına yer verildiği, tahakkuk belgesi ayrıntısına göre bu ödeme içeriğinde brüt 2.884,74 TL fazla çalışma ücreti kaleminin yer aldığı, gerek söz konusu tahakkuk ve gerekse diğer tahakkuklardan kanuni kesintiler uygulanmak suretiyle net ödenmesi gereken tutarın 10.446,31 TL gösterildiği ve bu tutarın bankaya yatan meblağ ile örtüştüğü sabittir.

Bu halde, brüt 2.884,74 TL’nin fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilmesi gerekirken, mahsup işlemi uygulanmadan sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.