Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/7588 K.2017/9541

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı, davalılar ..., Atık Yönetimi A.Ş. ve ... Atık Yönetim A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketler bünyesinde ... Büyükşehir Belediyesi'nin temizlik işinde çalışırken sözleşmesini haklı olarak tek taraflı feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirketler vekili, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, davanın kendisi açısından husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı, davalı ..., davalı ... ve davalı ... Atık Yönetimi ve Taşımacılık A.Ş. vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izin alacağına ilişkindir.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır.

Somut olayda, işverence dosyaya sunulan, davacının imzasının bulunduğu yıllık izin kartlarına göre, davacının 14 ve 7 gün olmak üzere toplamda 21 gün yıllık izin kullandığı görülmektedir. Dosyada, davacının çalıştığı 4 yıl karşılığı 56 gün izin hakkından 14 günlük yıllık izin kullandığı gerekçesiyle 42 günlük yıllık izin alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosyadaki yıllık izin kartlarından davacının 7 gün daha yıllık izin kullandığı anlaşıldığından, bu sürenin de yıllık izin süresinden mahsubu gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: