Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/8237 K.2017/12433

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle temyiz nedenlerine ve temyiz edenin sıfatıa göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ve hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakların hesaplanma yöntemi uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının yıllık izinli, ücretli mazeret izinli ve raporlu olduğu günlerin, izinli çıkış ve vizite çıkışı olan günlerin normal mesai yapmış gibi hesaplamada dikkate alınacağının belirtildiği görülmektedir.

İşçinin görevli çıkışlarının normal mesaiden sayılmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; görev çıkış olmayan günlerde davacının çalışması olduğundan söz edilemeyeceğinden bu günlerin normal mesai yapılmış gibi hesaplamaya dahil edilmiş olması hatalıdır. Aynı nedenle; örneğin, çalışılmayan resmi tatil gününün olduğu bir haftada, fiili çalışma olmadığı halde resmi tatil gününün de mesai saatine eklenerek fazla çalışma yapılıp yapılmadığının belirlendiği görülmektedir.

Haftalık fazla çalışma hesabında fiilen çalışılmayan gün yada saatlerin dahil edilmesi doğru değildir.

Hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmalarında günlük 7.5 saate kadar olan çalışmanın hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı olarak, aşan çalışmaların ise fazla çalışma hesabına dahil edilerek hesaplanması gerektiği gözetilmeden çalışılan süreye göre %50 zamlı saat ücreti üzerinden hesaplama yapılması ve ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmalarında 7.5 saate kadar olan kısım için 1 gün karşılığı 1 yevmiye ödenmesi gerektiği gözardı edilerek 1 gün karşılığı çalışmanın 1.5 yevmiye olacak şekilde saat hesabı üzerinden hesaplama yapılmış olması da hatalıdır.

2-Taraflar arasında ıslah ile zamanaşımına uğrayan alacak bulunup bulunmadığı da diğer bir uyuşmazlık konusudur.

27.01.2015 tarihinde ıslaha karşı süresinde yapılan zamanaşımı savunması nedeniyle talep edilen alacaklar yönünden 27.01.2010 öncesi dava dilekçesinde talep edilen tutarlar dışında zamanaşımına uğrar. Fazla çalışma ve hafta tatili alacağı bakımından şimdiki hesaplama yöntemine göre ıslaha karşı zamanaşımı savunması nedeniyle zamanaşımına uğrayan bir alacak bulunmadığı ancak ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bir kısmının zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır.

Ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporunda 4.914,23 TL alacak hesabı yapılmış davacı ıslah ile alacak miktarının 900,00 TL olarak belirlemiş, mahkemece talep ile bağlı kalınarak 900,00 TL hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, ıslah ile zamanaşımına uğrayan alacak miktarı dışında hüküm altına alınması gereken ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tutarı tespit edilmeden hüküm kurulmuş olması doğru bulunmamıştır.

Açıklanan nedenler ile mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları davalı yararına oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek yeniden hesaplatılmalı, ıslaha karşı zamanaşımı savunması nedeniyle zamanaşımına uğrayan alacak miktarı olup olmadığı yeniden belirlenmelidir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden alacakların hesaplanmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.