Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/8259 K.2017/12392

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 11.09.2002-31.12.2009 tarihleri arasında ... hizmet binasında ... Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti.'nin taşeronluğunda özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının davalı işyerinde iki vardiya halinde 07.00-19.00, 19.00-07.00 saatleri olmak üzere, iki gündüz iki gece şeklinde çalıştırıldıklarını, ayrıca yaz aylarında belediye tarafından düzenlenen etkinliklerde görevlendirildiklerini, bu durumda da gece 24.00-01.00'a kadar çalıştırıldıklarını, bu şekilde çalışma ile haftalık kırkbeş saatin üzerinde çalışılmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini belirterek fazla mesai alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazlarının bulunduğunu, fazla mesainin beş senelik zamanaşımı süresine tabi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının tüm ücret bordrolarında ihtirazı kayıtsız imzası bulunduğunu, davacının üçlü vardiya üzerinden sekiz saat içerisinde çay, sigara ve yemek molası kullandığını, davacının fazla mesai yapmadığını, kabul anlamı taşımamak kaydı ile davacının fazla mesaisi olmamasına rağmen böyle bir alacağı olduğu bir an için kabul edilse dahi beş yıllık zamanaşımı süresi nedeniyle 31.12.2008 tarihinden önceki alacakların zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre haftanın iki günü 07:00-19:00 takip eden iki gün 19:00-07:00 saatleri arasında çalışıp bir gün izin kullandığını, buna göre haftalık on sekiz saat fazla mesai yaptığını, yaz etkinliklerinde görevlendirmesi bakımından ise davacının Temmuz ve Ağustos aylarında haftada iki gün 07:00-23:00 saatleri arasında çalıştığını, bu dönemde haftalık yirmi altı saat fazla mesai yaptığını belirterek hesaplama yapılmıştır.

Davacı ile aynı şekilde güvenlik görevlisi olan ve aynı çalışma düzeninde çalışan işçi bakımından emsal dava dosyasında alınan bilirkişi raporunda çalışma sistemine göre fazla mesai hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Bu hesaplama altı haftalık döngüler şeklinde, emsal davacı işçinin yaz ayları dışındaki dönemde ilk dört hafta 7.5 saat fazla mesai yaptığı, takip eden iki hafta dokuz saat fazla mesai yaptığı, yaz ayları etkinlik döneminde ise ilk dört hafta onbir saat, diğer iki hafta yarım saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek belirlenmiştir. Bu hesaplama yöntemi davacının çalışma sistemine uygun olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davacının fazla mesaisinin bu hesaplama yöntemine göre belirlenmesi gerekli iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.