Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/8335 K.2017/13044

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 19.01.2002–20.12.2012 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı banka bünyesinde çalıştığını, sırasıyla ... şubesinde işe başlayıp, ... ..., ... Çarşı, ... 1.Sanayi Sitesi, ... Organize Sanayi şubesinde çalıştığını, müvekkilinin fazla mesai yapmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini beyanla 20.000,00 TL fazla çalışma ücret alacağının faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davacıyla müvekkili banka arasında imzalanan hizmet sözleşmesinin 2. maddesi gereği fazla mesai ücretlerinin aylık ücret içinde olacağının kararlaştırıldığını, davacının çalıştığı tüm süre boyunca fazla mesai yaptığı ve ücretinin ödenmediği iddiasının asılsız olduğunu, bankada yoğun mesai uygulamasının bulunmadığını, ayrıca talebin de zamanaşımına uğradığından bahisle davanın reddini talep etmiştir

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının haftada 2 gün 8:30-19:30 saatleri arasında, 3 gün 8:30-21:00 saatleri arasında ayda 2 cumartesi 9:30-16: 00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir.Davacı Dava dilekçesinde cumartesi 10-15 arası çalışma yaptığını belirtmesine karşın talebin aşılması hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti üzerinden yapılan hakkaniyet indirimi konusunda itilaf mevcuttur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacı taraf davalı iş yerinde fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuş, mahkemece talep %10 hakkaniyet indirimi yapılarak kabul edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanılarak hesaplanan fazla çalışma ücretinden %10 oranında hakkaniyet indirim yapılmışsa da, takdiri indirim yapılması yerinde olmakla birlikte yapılan %10 oranındaki indirim dosya içeriğine göre düşük kalmıştır. Mahkemece hesaplama yapılan süre de dikkate alınarak daha makul bir oranda indirim yapılmalıdır.