Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/8521 K.2017/18172

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 1982-2009 yılları arasında çalışan ve emekli olan müvekkilinin çalıştığı süre boyunca sendikalı olup önceleri ...

Sendikası, daha sonra Tarım İş Sendikası üyesi olduğunu, işe ilk girdiğinde Bakanlıktan vize alınmak ve her yıl yenilenmek sureti ile geçici işçi kadrosuna alındığını ve sonra kadroya geçirildiğini, müvekkilinin kadro almadan önce ve kadro aldıktan sonra yaptığı işin niteliğinde bir değişme olmadığını, müvekkilin yaptığı işin mevsimlik iş olarak nitelendirilmesine rağmen işin mahiyeti gereği mevsimlik iş olarak değerlendirilemeyeceğini, müvekkilinin ilk işe girdikten sonra 1999 yılına kadar mevsimlik işçi olarak onbir ayın altında çalıştığını, ancak 1999 yılında 342 gün çalışmayla fiili olarak mevsimlik statüden vazgeçildiğini,

yıllık izne hak kazandığını belirterek toplu iş sözleşmesinde öngörülen sürelere uygun olarak 1999 yılından itibaren kullandırılmayan izin hakları karşılığı ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının belirli süreli hizmet sözleşmeleri ile mevsimlik olarak çalıştığını, davacının çalışmalarının müvekkili idare nezdinde hiçbir zaman bir yılı doldurmadığından yıllık izne hak kazanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini fesheden ve tüm çalışma dönemi boyunca sendika üyesi olan davacının önce mevsimlik işçi, daha sonra daimi işçi kadrosunda çalıştığı tartışmasızdır. Davacı yaptığı işin mevsimlik olarak nitelendirilmesi sebebi ile yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, 1999 yılında 342 gün çalışmayla fiili olarak mevsimlik statüden vazgeçildiğini ve bu suretle yıllık izne hak kazandığını iddia etmektedir.

Mahkemece; sigortalı hizmet cetveline göre davacının 2001 yılında 330 günü aşan çalışmasının olduğu ve bu nedenle davacı ile davalı idare arasındaki iş ilişkisinin mevsimlik iş ilişkisi dışına çıktığı anlaşıldığından, davacının mevsimlik iş ilişkisi dışına çıkıldığı yıldan itibaren 4857 sayılı İş Kanununun 54. maddesi gereğince yıllık ücretli izne hak kazandığı kanaatine varılmıştır.

Dairemiz içtihatlarına göre; mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışan işçinin yıllık çalışma süresi 330 günü aşan yıllar hariç olmak üzere yıllık izin hakkı doğmaktadır. Burada önem arz eden husus; mevsimlik işçi statüsünde iken mevsimlik çalışmayı aşan bir çalışmasının bulunup bulunmadığıdır. Dosyadaki belgelere göre, davacının 2009 yılında 180 hizmet günü çalışması bulunduğu görülmektedir. Bu itibarla, 2009 yılında 330 günü aşan çalışması bulunmadığından bu yıla ilişkin yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığının kabulü gerekmektedir. Bu husus nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.