KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/8537 E., 2017/23811 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışmanın ispatı bağlamında fazla çalışma ücretinin hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, her ne kadar Mahkemece dosya içeriklerine göre fazla mesai hesaplanmışsa da; aynı işyerinde aynı işi yapan davacıların çok farklı çalışma saatlerde çalıştığının kabul edildiği, ayrıca aynı işyerinde çalışan başka davacılara ait Dairemizin 2014/22418 esas - 2014/30643 karar sayılı emsal dosyası ile Dairemizin 2013/19674 esas- 2014/30337 karar sayılı emsal dosyası dikkate alındığında aynı işi yapan davacının çalışmasının günün 08:00-17:00 saatleri arasında olmakla beraber ayda onbeş gün günde üç saat daha fazla çalıştığı, ayrıca iki haftada bir de hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken daha yüksek fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/8537, K. 2017/23811, 1 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama