Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/8701 K.2017/23803

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin daimi kadroya geçirilirken, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü nezdinde geçici/mevsimlik işçi olarak işe başladığı tarihten daimi/kadrolu statüye geçtiği tarihe kadarki hizmet süresinin hesaplanarak belirlenecek derece ve kademede intibakının yapılması gerektiğinin tespitine, tüm hizmet süresi hesaplanarak belirlenecek derece/kademelerine göre, dava tarihinden geriye dönük beş yıllık süre içerisinde ödenen ve ödenmesi gereken ücretlerinin tespiti ile oluşacak farkların tahsilini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacılar murisinin 01/03/2004 tarihi itibariyle 6. derecenin 12. kademesinde olduğunun tespitine ve davacıların alacak talepleri yönünden ise davalı tarafın zamanaşımı def'i olduğundan ve ücret alacaklarında zamanaşımı süresinin 5 yıl olması sebebiyle davacılar murisinin 14/04/2004 tarihi itibariyle vefatı nedeniyle çalışmasının son bulduğu dikkate alınarak zamanaşımı sebebiyle alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davacının derece ve kademe tespit taleplerinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece davacılar murisinin 01/03/2004 tarihi itibariyle 6. derecenin 12. kademesinde olduğunun tespitine ve davacıların alacak talepleri yönünden zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmişse de, tespit talebinin ayrı bir dava olmadığı, fark alacakları talebine bağlı bir talep olduğu, nitekim tespit hükmünde fark alacakları alınamadığında hukuki yarar bulunmadığı, tek başına anlam ifade etmediği hususları nazara alınarak davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.