Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/8895 K.2017/23623

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde satış elemanı olarak çalışmaktayken, ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyanla, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut olayda davacı dava dilekçesinde; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 3.000,00 TL kıdem tazminatı, 1.700,00 TL fazla çalışma ücreti, 100,00 TL yıllık izin ücreti, 100,00 TL genel tatil, 100,00 TL bayram tatili alacaklarına hükmedilmesini istemiştir. Davacının taleplerinin toplamı 5.000,00 TL tutarında olmakla, harca esas değer buna göre hesaplanması gerektiği halde, davacının dava değeri olarak 4.000,00 TL'yi göstermesi nedeniyle, harç 4.000,00 TL üzerinden tahsil edilmiştir. Mahkemece, netice olarak davacının davasını ıslah etmemesi nedeniyle, dava dilekçesindeki tutarlar üzerinden ve toplam 4.625,16 TL alacak tutarı için hüküm kurulmuş olup, dava değerinin üzerinde alacağa hükmedilmesi talep aşımına neden olmuştur. Karar bu yönüyle hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: