KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/9020 E., 2020/8474 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
- Bölge adliye mahkemesi
- ... 9. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanılan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içerisinde davalı vekilince temyiz edilmiştir. Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dosya kapsamına uygun olarak, 15 Aralık-15 Şubat arası dönemde ve Ağustos aylarında fazla çalışma olmadığı ve hafta tatili günlerinde çalışılmadığı belirlenmiş olmasına karşın, hesaplama bölümünde belirtilen dönemlerin tam olarak dışlanmadığı görülmektedir.
Örneğin, 1.7.2012-31.12.2012 tarihleri arasında 26 hafta bulunduğu, 15.12.2012-31.12.2012 tarihleri arasındaki dönem düşüldüğünde 23 hafta, Ağustos ayı düşüldüğünde ise netice olarak 19 hafta için hesaplama yapılması gerekeceği ancak 24 hafta için hesap yapıldığı, aynı durumun hafta tatili için de geçerli olduğu anlaşılmaktadır.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/9020, K. 2020/8474, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama