Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/9203 K.2017/23695

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde 08.04.2009 tarihinden itibaren ...’daki ... Çağrı Merkezinde müşteri temsilcisi olarak çalıştığını, hem müşterilere hem de işveren ve diğer çalışanlara karşı düzeyli davrandığını, davalının müvekkil ile çağrı merkezini arayan bir abone arasında geçen diyalogları gerekçe göstererek iş akdini ... 1. Noterliği aracığıyla 02.03.2012 tarih ve 06072 yevmiye nolu ihtarnameyle haklı sebeple feshettiğini, müvekkilinin işe iade için ...

2. İş Mahkemesinde dava açtığını, talebinin 2012/296 esas, 2012/684 karar sayılı kararla kabul edildiğini, kararın Dairemizin 2013/3930 esas, 2013/4345 karar sayılı kararıyla, iş akdinin feshine gerekçe gösterilen sebebin geçerli sebep olmadığı, ayrıca sebebin haklı sebeple fesih içinde yeterli olmadığını belirterek işe iade kararını bozduğunu, bu durumda müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatına hakkı bulunduğunu beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı, iş sözleşmesinin davacının müvekkilinin ona olan güvenini tamamen yok eden davranışı nedeniyle tazminatsız ve bildirimsiz feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, Dairemizin 2013/3930 esas ve 2013/4345 karar sayılı bozma ilamında davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğinin tespit edildiği, dolayısıyla artık davacının ihbar ve kıdem tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara ... açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda; davacının davalıya ait işyerinde 08.04.2009-02.03.2012 tarihleri arasında müşteri temsilcisi olarak çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin müşteri hizmetlerini arayan bir müşteri ile karşılıklı hakaretlerde bulunduğu gerekçesiyle tazminatları ödenmeksizin feshedildiği, davacının açtığı işe iade davasında mahkemece verilen kabul kararının Dairemizin 04.03.2013 tarihli ilamı ile davacının davranışlarının haklı sebep teşkil edecek ağırlıkta olmamakla beraber davalı işverene geçerli sebeple iş sözleşmesini fesih imkanı verdiği, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep ile feshedildiğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Bu fesih şeklide işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmasına engel teşkil etmemektedir. Bu sebeple ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalıdır.