KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/921 E., 2017/2672 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma
Dosya içeriğinden davalı şirketin temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği ve fesih tarihi itibariyle davalı şirketin işyerinde çalışan işçi sayısının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.
Ayrıca, mahkemece verilen hükme karşı, her iki davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulduğu görülmektedir. Ne var ki, mahkeme hükmünün Yargıtay bozma kararı üzerine verildiği anlaşılmakla, hüküm istinaf değil, temyiz kanun yoluna tabidir. Bu halde, her iki davalı vekilinin söz konusu dilekçelerinin temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğunun kabulü gerekmektedir. Kararı temyiz etmiş sayılan her iki davalı vekili tarafından temyiz yoluna ilişkin harçlar yatırılması gerekirken 29,20 TL İstinaf Karar harcı (Maktu) ve 79,70 TL İstinaf Yoluna Başvurma harcı yatırıldığı görülmektedir.
Yukarıda belirtilen sebeplerle;
1-Davalı şirketin temyiz dilekçesinin hukuki dinlenme hakkının sağlanması açısından davacı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi,
2-Fesih tarihi itibariyle davalı şirketin işyerinde ve varsa ülke genelinde aynı iş kolundaki başka işyerlerinde çalışan işçi sayısının Sosyal ... Kurumundan ve davalı işverenden ayrı ayrı sorularak, alınacak cevabın eklendikten sonra gönderilmesi,
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/921, K. 2017/2672, 20 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama