KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/9562 E., 2018/369 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
462 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti;
Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere göre bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı Türkiye Taş Kömürü Kurumu Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davalı Türkiye Taş Kömürü Kurumu'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Mahkemece, hüküm altına alınan ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Dosya içeriğine göre; davacı kısmi dava yolu ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Bilirkişi raporunun alınmasından sonra ise talep konusu alacakların miktarı 27.01.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile arttırılmıştır.
Hal böyle olunca, ıslahla artırılan ihbar tazminatı, yıllık izin ve ücret alacak miktarlarına da, ıslah tarihi yerine dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bu husus bozma nedeni ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Kararın hüküm kısmının;
"Net 3.000,00 TL ücret alacağının dava tarihi olan 09/09/2013 tarihinden itibaren bankalarca mevduata 1 yıllık uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
Net 2.775,01 TL ihbar tazminatı alacağının dava tarihi olan 09/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
Net 2.081,25 TL yıllık izin ücreti alacağının dava tarihi olan 09/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," şeklinde olan üçüncü ve dördüncü ve beşinci paragraflarının hüküm yerinden tamamen çıkartılmasına, yerlerine;
"Net 3.000,00 TL ücret alacağının 1,00 TL'sinin dava tarihi olan 09/09/2013 tarihinden itibaren bakiyesinin ıslah tarihi olan 27/01/2015 tarihinden itibaren bankalarca mevduata 1 yıllık uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
Net 2.775,01 TL ihbar tazminatı alacağının 1,00 TL'sinin dava tarihi olan 09/09/2013 tarihinden itibaren bakiyesinin ıslah tarihi olan 27/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/9562, K. 2018/369, 17 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama