Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/9589 K.2018/185

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti: Davacı, davalı işyerinde 2006 Temmuz ayından itibaren montaj elemanı olarak çalıştığını, işyerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle işveren aleyhine derdest tazminat davası olduğunu, işverenin söz konusu davadan feragat etmesi için kendisine baskı yaparak kabul etmemesi üzerine ise 29.05.2014 tarihinde iş akdini haksız şekilde feshettiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücret alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacıya baskı yapılmasının söz konusu olmadığını, tazminat davasının uzun süredir zaten devam ettiğini, davacının 29.05.2014-05.06.2014 tarihleri arasında haber vermeden işe devam etmediğini, hakkında devamsızlık tutanakları tutulduğunu ve 05.06.2014 tarihinde haklı nedenle iş akdinin feshedildiğine dair fesih ihbarnamesi gönderildiğini, davacının kendilerine gönderdiği 29.05.2014 tarihli ihtarın ise 19.06.2014 tarihinde tebliğ edildiğini, davacının ihtarı kendilerine tebliğ edildikten sonra iyiniyetli olarak,

şirket yetkilisinin 29.05.2014 tarihinde şifahen iş akdini feshettiğine ilişkin iddiayı kabul etmediklerini ve davacının iş başı yapabileceğinin bildirildiğini, ancak davacının bu davete icabet etmediğini, kötü niyetli hareket ettiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraflar arasında fazla çalışma yapılıp yapılmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece dinlenen taraf tanıklarının beyanlarına göre; davacının kışın sabah 08.00, akşam 17.30 saatleri arasında 9,5 saat olan günlük çalışma süresinden, toplam 75 dakika olan yemek ve çay molaları düşüldüğünde, günlük 8 saat 15 dakikadan hafta içi beş gün 41 saat 15 dakika çalıştığı, cumartesi günü 08:00-11.30 saatleri arası 3,5 saat olan çalışması ilave edildiğinde, haftalık toplam 44 saat 45 dakika çalışması olduğu, yazın 08.30 - 18.00 saatleri arasında 9,5 saat olan günlük çalışmasından, cumartesi çalışmalarında değişiklik olmadığı anlaşılmakla haftalık toplam çalışma süresinin haftalık 45 saatin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Nitekim, işyerinde ayrıca cuma günleri çalışanlara 11:00-13:00 arasınında da 2 saat izin verildiği beyan edilmekle, hafta içinde ve cumartesi günü mesai bitiminde 15 dakika temizlik eklendiğinde dahi yasal çalışma süresi olan 45 saatin aşılmadığı görülmesine karşın, Mahkemece, davacının yaz kış 1 saat fazla çalışma yaptığı kabulüyle fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.