Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/9900 K.2018/4005

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10.01.2007 - 12.02.2014 tarihleri arasında CNC operatörü olarak kesintisiz çalıştığını, işverence, normal mesai saatleri dışında geç saatlere kadar çalıştırıldığını, fazla çalışma yapmalarına rağmen ücretlerinin eksik yatırılması ve normali aşan çalışma saatleri dolayısıyla, bazı işçilerin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına şikayette bulunduğunu, işverenin, davacı ve çalışma arkadaşlarının işe devam etmesini şartlara bağlayarak, şartlarını kabul etmeyenleri istifaya zorladığını, istifa etmeyen davacıyı da “ Şartlarımı kabul etmiyorsanız hepinizi işten çıkarıyorum.

Sizinle daha fazla uğraşamam, bu saatten sonra burada çalışmıyorsunuz” diyerek işten çıkardığını öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili ise; davacının iş akdinin istifa suretiyle sona erdiğini, davalı şirketin, kısa çalışma ödeneğinden yararlanmak için 23.01.2014 tarihinde Türkiye İş Kurumuna başvurduğunu, buna rağmen, çalışanların ücretlerinin eksiksiz olarak ödendiğini, davalı firmanın, yeni iş alamaması nedeniyle Eylül 2013’den itibaren düşük kapasite ile çalıştığını, 17.01.2014 mesai bitiminde çalışmanın tamamen durduğunu, yeni küçük bir iş çıkması üzerine 03.02.2014 tarihinden itibaren bir hafta çalışıldığını ve işyerinin 10.02.2014’de yeniden kapandığını, ancak, davacının istifa ettiği tarihe kadar,

işyerinin düşük kapasite ile çalıştığı ve kapalı olduğu dönemde dahi çalışanların ücretlerinin çalışıyormuş gibi eksiksiz olarak ödendiğini, yıllık izin kullanma konusunda kimseye baskı yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiği belirtilerek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve davacının kıdem, ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatını ödemeyi gerektirmeyecek haklı bir nedenle feshedildiğini ispatla yükümlü tarafın yasa gereği davalı taraf olduğu, dosya kapsamına göre de davalı işverenin ispat külfetini yerine getirmediği belirtilerek kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır.

Tüm dosya içeriği ve taraf tanık beyanlarından, davacının işverence ücretsiz izne ayrılma talebini kabul etmemesi üzerine işverence bu şekilde çalışmak istemeyenlerin ayrılabileceğini beyan ettiği bu nedenle işçi tarafından iş akdinin haklı nedene dayalı olarak sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Aynı mahiyetteki olan ve kıdem tazminatının hüküm altına alındığı dava dosyası Dairemizin 2017/9229 esas - 2017/23836 karar sayılı ilamı ile davalı temyizi üzerine onanmıştır.

Yine Dairemizin 01.11.2017 tarih, 2017/8960 esas- 2017/23721 karar sayılı ve 22/11/2017 tarih, 2017/12149 esas – 2017/26362 karar sayılı ilamlarında da aynı yönde karar verilmiştir. Açıklanan nedenle Mahkemece kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınması isabetli ise de, ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ş.K.