Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/10077 K.2018/18512

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünde kadroya geçmeden önceki dönemde geçici işçi olarak çalıştığını ancak bu hizmetlerinin kıdeminden sayılmadığını, geçici işçilikte geçen çalışmaların kıdeminden sayılarak derece ve kademesinin tespiti ile yeni derece ve kademesi dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının geçici işçi olarak işe başlayıp kısmi süreli iş sözleşmeleri ile çalıştığını, 26.10.2000 tarihli protokol gereğince daimi işçi olarak kadrosuna geçinceye kadar bir tam yıl çalışmadığını, dolayısıyla idare ile ... Sendikası arasında akdedilen toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerinde düzenlendiği şekliyle kademe ve derece yükselmesinin şartlarını sağlayamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Bozma ilamına uyulan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının derece ve kademe tespitine esas teşkil eden fiilen çalıştığı gün sayısının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının geçici işçilikte geçirdiği çalışma süresi, ilk işe başladığı tarihten daimi işçiliğe geçtiği ana kadar geçen süre olup, bu çalışma süresi içindeki fiilen çalışılan günler toplanarak sonuca gidilmesi gerekmektedir. Bu bakımdan, bilirkişi tarafından davacının daimi kadroya geçtiği 02.02.2001 tarihi yerine, toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihi olan 01.03.2001 tarihine kadar değerlendirme yapılması hatalı olmuştur. Mahkemece 02.04.1984-02.02.2001 tarihleri arasında fiilen çalışılan günler dikkate alınarak derece ve kademe tespit edilmesi gerekirken, bu süre aşılmak suretiyle 01.03.2001 tarihine kadar fiilen çalışılan gün toplamının 3999 gün olarak belirlenmesi isabetsiz olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-Diğer yandan, Toplu İş Sözleşmesinin 96. maddesinde yapılan işe göre değişik oranlarda yıpranma primi ödemesi yapılacağı ancak bu ödemenin raporlu, izinli olunan süreler için geçerli olmayacağı düzenlenmiştir. Davacı atölye ustası olup anılan toplu iş sözleşmesi düzenlemesine göre %20 oranında prim hesaplanması yerindedir. Ancak davacının raporlu ve izinli olduğu süreler belirlenip bu dönemler dışlanmadan hesap yapılması hatalı olmuştur. İşyeri ve resmi kayıtlara göre davacının izinli, raporlu gibi fiilen çalışmadığı günler belirlenerek bu dönemler için hesaplama yapılmadan yıpranma primi alacağının belirlenmesi gerekir.

4-Bunun yanısıra, bilirkişi raporunda fark alacaklar hesaplanırken Toplu İş Sözleşmesi eki cetvellerin dikkate alındığı görülmekle birlikte hesaplamada dosyaya sunulmuş olan davacının isminin yer aldığı terfi ve ücret artışına ilişkin cetvellerin de değerlendirilmemesi hatalı olmuştur.

5-Ayrıca, yargılama devam ederken davacı vekilince dosyaya davacı ...’nın 04.05.2014 tarihinde vefat ettiğine ve mirasçıları ile hisselerine dair 15.03.2018 tarihli noterden mirasçılık belgesi ile mirasçılarının vekaletnamesi 26.03.2018 tarihli dilekçe ekinde sunulmuş olmasına ve miras payları oranında ödeme talebinde bulunulmasına rağmen bu hususa ilişkin olarak herhangi bir işlem yapılmaması ve değerlendirmede bulunulmaması da hatalıdır.

Sonuç: