Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/10098 K.2018/18219

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, iş sözleşmesinin feshinin geçerli veya haklı sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun, 7036 sayılı Kanun’la değişikliğe uğramadan önceki 20. maddesinin birinci fıkrasına göre, iş sözleşmesi feshedilen işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava açabilir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesinin 15.10.2015 tarihinde feshedilmesi üzerine, 01.12.2015 tarihli dilekçe ile davalı ... Başkanlığına başvurarak işten çıkış sebebinin bildirilmesini talep ettiği , davalı Belediyenin ise, ...Temizlik San. Ve Tic. Ltd.

Şti’ne yazdığı 15.10.2015 tarihli ve 627 sayılı yazı ile davacının görevini aksattığını, birçok defa görev yerini terk ettiği ve bazı günler göreve gelmediğini bildirmesi üzerine, yüklenici ile Belediye arasındaki teknik şartname hükümleri uyarınca davacının işten çıkartıldığını ifade ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekten de dosya kapsamında bulunan davalı ...

Başkanlığının 02.12.2015 tarihli yazısında, davacının 01.12.2015 tarihli yazısının “ilgi” olarak gösterildiği ve Belediyenin yazısında davacı işçinin “01.12.2015 tarihli dilekçesinde 15.10.2015 tarihinde işten çıkartıldığını beyan ettiği” ifade edilmektedir. Belediyenin söz konusu yazısı, davacı tarafça dava dilekçesi ekinde sunulmuş olup, davacının bu yazı içeriğine herhangi bir itirazı olmamıştır.

Davacı, dava dilekçesinde iş sözleşmesinin davalının 02.12.2015 tarihli fesih ihbarnamesi ile sona erdiğini ileri sürmüş ise de, gerek Belediye Başkanlığının 02.12.2015 tarihli yazı içeriği, gerekse sigorta kayıtlarına göre feshin 15.10.2015 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. İşçinin 15.10.2015 tarihi itibariyle fesih iradesine muttali olduğu ve iş ilişkisinin sona erdiği açıktır.

Dolayısıyla, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinde düzenlenen bir aylık sürenin başlangıcı 15.10.2015 tarihidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 92/2. maddesinde yer alan “Süre; hafta, ay veya yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter.

Sürenin bittiği ayda, başladığı güne karşılık gelen bir gün yoksa, süre bu ayın son günü tatil saatinde biter.” hükmü de dikkate alındığında, dava açma süresinin son günü (15.11.2015 günü pazar gününe rastlamakla) 16.11.2015 tarihi olmasına rağmen, dava hak düşürücü süre geçtikten sonra 23.12.2015 tarihinde açılmıştır. Anılan sebeple, davanın hak düşürücü süre geçtikten sona açılması sebebiyle reddine karar verilmesi gereklidir.

Yukarıda yazılı sebepten 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.